Wegkruis 11: Weg achter Gasthuis
Wegkruisen
Details | |
Locatie | Weg achter het Gasthuis |
| Breedtegraad | 50,846110° N |
| Lengtegraad | 5,771666° E |
| Opschrift | Petrus Kicken |
| LB-nummer | LB019749 |
Waar de helling van de Bemelerberg - de slingerberg - overgaat in vals plat, bij het begin van de Weg achter het Gasthuis, in de schaduw van het Bemelerbuimke, staat een strak hardstenen kruis op een hoog voetstuk met daarop een tekst die een compleet verhaal vertelt: ‘Weest bereid want gy kent dag noch uur. Bidt voor de ziel van den eerzamen Petrus Kicken, hier plotseling overleden den 26 april 1876 na 40 jaren tot genoegen van zynen Heer, vrienden en betrekkingen te Gasthuis op Droogenberg te hebben doorgebracht. R.I.P.’
Petrus Kicken, in het dagelijkse leven in Bemelen waarschijnlijk gewoon Pie of Pierre, was 61 jaar toen hij op die 26e april rond half vijf ‘s middags dood werd aangetroffen op zijn akker even verderop langs de weg richting Gasthuis. Hij overleed tijdens het werk op het land, wellicht ten gevolge van een hartaanval. Pierre was als pachter werkzaam op hoeve Droogenberg, waar hij bijna zijn hele leven woonde. Hij was een gerespecteerde man in de dorpsgemeenschap, niet in de laatste plaats omdat hij jarenlang wethouder was van de toen nog zelfstandige gemeente Bemelen.
Zo te zien is er niets mis met zijn herdenkingskruis. Mooi hardsteen, uitgebreide inscriptie, een mooi plekje onder de bekendste boom van Bemelen. Alleen: het kruis staat niet waar het eigenlijk hoort te staan. Oorspronkelijk stond het - toen nog als smeedijzeren kruis op een betonnen sokkel - verderop richting Gasthuis, bij de plek waar hij levenloos aangetroffen werd. Dat kruis was vervaardigd door een andere bewoner van het Gasthuis, de smid Louis Kusters, opa en Peter van oud-kastelein Louis Kusters van het gelijknamige café Kusters, tegenwoordig café Het Plateau. Maar dat kruis viel in de jaren ‘70 ten prooi aan ijzerdieven, een ware plaag voor wegkruisen in die tijd.
Het kruis werd, in hardsteen, herplaatst door onder het beschermende lover van het Bemelerbuimke. Maar die bescherming was niet voldoende, want ook daar werd het in de jaren ‘90 van de vorige eeuw weer vernield. Het huidige kruis, opnieuw in hardsteen, is afkomstig van een geruimd graf op een kerkhof in de buurt, en werd door inwoners van het dorp onder leiding van André Dreessen opnieuw herplaatst.
